Durven daten: de eerste stap, de afwijzing en opnieuw beginnen

De grootste drempel bij daten is zelden de ander. Het is het moment waarop je iets moet vragen zonder te weten wat eruit komt.

Deze pagina gaat over die drempel: waarom hij er is, wat er gebeurt als je erover struikelt, en hoe je opnieuw begint als je er al een paar keer overheen bent gegaan.

Waarom de eerste stap zo zwaar is

Er zitten grofweg drie angsten onder, en ze zijn allemaal redelijk.

Je bent bang dat het tegenvalt. Hoe langer je wacht, hoe vaker je de date in je hoofd al hebt gehad. Tegen die versie kan de echte afspraak niet op. Wie dat gevoel herkent, moet juist opschieten: de fantasie wordt alleen maar mooier en de werkelijkheid blijft hetzelfde.

Je bent bang dat het pijn doet. Dat kan ook. Een blauwtje lopen is vervelend en er is niemand die het nooit heeft meegemaakt. Het duurt bovendien korter dan je denkt.

Je denkt dat je te weinig ervaring hebt. Dat is de minst logische van de drie, want ervaring krijg je op precies één manier.

De verwachting dat de man begint, is minder hard dan vroeger, maar hij is niet weg. Zit je aan die kant, dan betekent het vooral dat je vaker als eerste aan zet bent. Zit je aan de andere kant: er is niets op tegen om zelf te vragen, en het valt op in positieve zin.

De afwijzing

Online is het niet erger dan offline, maar het gebeurt wel vaker, en sneller achter elkaar.

Wat helpt: onthoud wat er is afgewezen. Een profiel en een paar berichten. Iemand die na drie zinnen geen klik voelt, wijst geen leven af. Hij zegt dat jullie niet op elkaar aansluiten, en dat is precies waar het hele zoeken om draait. Een nee is een uitkomst, geen mislukking.

Wat niet helpt: doorvragen waarom. Boos worden. Een laatste bericht sturen waarin je uitlegt wat de ander misloopt. Het gebeurt vaker dan je zou denken, en het is voor iedereen vernederend.

En de stille afwijzing, waarbij je helemaal niets hoort, is de meest voorkomende. Die voelt persoonlijk en is het bijna nooit: mensen zijn druk, kijken niet, of durven zelf geen nee te zeggen. Stuur er geen herinnering achteraan.

Opnieuw beginnen

Na een relatie die stukliep, of na jaren alleen, is er een drempel die niets met de andere persoon te maken heeft.

De excuses kloppen meestal niet. Te oud, te lang uit de roulatie, niet weten hoe het tegenwoordig werkt: op elke datingsite zitten mensen die precies hetzelfde denken. Wat er waar is aan "het is veranderd": het zoeken gaat anders, het daten zelf niet.

Neem de tijd die je nodig hebt, en niet de tijd die anderen voor je uittrekken. Je omgeving gaat sneller door dan jij. Dat geldt na een scheiding en het geldt nog sterker na een overlijden.

Let op wat je meeneemt. Een verleden waar je nog boos over bent, gaat mee de date op, ook als je er niets over zegt. Je hoeft niet klaar te zijn met alles, maar als elk gesprek bij je ex uitkomt, is dat een teken dat het nog te vroeg is.

Vergeef jezelf eerst. In vrijwel elke relatie die stukloopt heeft iedereen iets gedaan waar hij niet trots op is. Daar eindeloos op terugkomen houdt je vast op de plek waar je weg wilt.

Je hoeft niet eerst gelukkig te zijn

Er wordt vaak gezegd dat je eerst van jezelf moet houden voordat iemand anders dat kan. Dat is een halve waarheid die veel mensen tegenhoudt.

De bruikbare helft: iemand zoeken om een gat te vullen werkt zelden. Het is een zware opdracht voor de ander, en het is oneerlijk. Een relatie maakt een goed leven beter, maar hij repareert geen leven waar je zelf niet in zit.

De onbruikbare helft: wachten tot je helemaal in orde bent. Dat moment komt niet, en iedereen op elke datingsite heeft iets dat niet klopt. Het gaat erom dat je jezelf redt, niet dat je af bent.

Als praten het probleem is

Sommige mensen vertellen na een rotdag alles, andere zoeken het eerst zelf uit en zeggen er later iets over, of helemaal niets. Dat verschil loopt niet netjes langs de lijn man-vrouw, maar het levert wel de meeste frustratie op in de eerste maanden.

Zit je tegenover iemand die weinig deelt: trek het er niet uit. Vraag hoe het gaat, geef ruimte, en laat merken dat je er bent. Wie zich gedwongen voelt, zegt nog minder.

Ben je zelf degene die dichtklapt: je hoeft je niet uit te storten. Maar iets laten zien van wat je bezighoudt, doet meer dan weer een verhaal waarin alles goed ging.

Waar je mensen tegenkomt zonder dat het versieren wordt

Niet iedereen wil online zoeken, en er is geen enkele reden waarom dat zou moeten. Wat wel geldt: wie ergens alleen rondloopt om iemand te ontmoeten, valt daarmee op, en niet op de goede manier.

De plekken die werken zijn plekken waar je iets deelt:

• Een vereniging of club rond een hobby die je toch al hebt.
• Een cursus of avondopleiding. Je ziet elkaar wekenlang, en een praatje is normaal.
• Vrijwilligerswerk. Ongedwongen sfeer, en je leert mensen kennen voordat er iets van moet komen.
• Conventies en markten rond iets waar je verstand van hebt. Het gespreksonderwerp ligt er al.
• Het buurthuis, zeker boven de vijftig, en de zaal bij een optreden van je kleinkind.

De voorwaarde bij alle vijf is dezelfde: kom er omdat je er zelf iets te zoeken hebt. Doen alsof je verstand van iets hebt, houdt precies één gesprek stand.

Verder lezen

• Het eerste bericht en het gesprek online
• De eerste date
• Daten boven de vijftig
• Wat zoek je eigenlijk, als je niet goed weet waar je op let